In de fleur van m’n leven ♥

Mijn papa bevindt zich in een ‘midlife crisis’. En echt waar, hij is nog erger dan een puber! Hij is zelfs erger dan mijn broer, en dat wil al veel zeggen.

En die ‘midlife crisis’, dat is er al een tijdje. Zo heeft hij vorige zomer plastieken kermiseendjes gekocht, voor in de vijver :o. Maar dat is nog niet alles, hij heeft die eenden de naam Kwik, Kwek, Kwak (de kleintjes) en Moeder Eend (het grotere formaat) genoemd. En die dingen, dat is echt zijn leven. Oooweee, als je eraan komt!

Maar het stopt niet bij de eendenzaak. Hij gedraagt zich ook ongelooflijk kinderachtig.

“Pssstt, pssst, PSSSSSSSSSSTTTTTTT *fluistert luid: NEEEEELEEEEE*”

“JAAAA”

*steekt tong uit*

“Joengen, gy onnozelaar!”

“Thihihihihihihihi”

Zo dus, hele dagen. Om ZOT van te komen. Hij doet dat ook bij de mama, maar de mama heeft daar minder geduld mee. Met het boekske in de hand, slaat ze geregeld eens met dat boekske op zijn hoofd. Niet dat hij daar iets om geeft, maar toch, hij stopt dan tenminste 2 minuten.

Mijn papa, das een vree typke ze.

Donderdag zijn we voor het vak cultuurwetenschappen naar Gent geweest. Een kunstdag. En het was de moeite.

Eerst iemand die over kunst kwam praten. Een kunstenaar dus. Een zeer aangename kunstenaar waar je wel een tijdje kon naar luisteren. Hij had het over de sociale context van kunst, welke plaats kunst in de maatschappij zou moeten hebben. En ook nog over Outsiderskunst. Prachtig vind ik dat. Mensen met een geestesziekte of met een handicap die kunst maken. Het doet je veel meer nadenken dan het werk van een ‘gewone’ kunstenaar’, vind ik.

Bij het deel over Outsiderskunst kregen we een rondleiding door de directeur van het Guislainmuseum en hij liet ons prachtige tentoonstellingen bekijken (sommige in primeur). Het was een boeiende ervaring!

In de namiddag hebben we Vidange Perdue gezien, en was er een nabespreking met de regisseur. Iets minder interessant vond ik dat. Misschien lag dat wel aan het feit dat ik moe werd. Maargoed. Het was een leuke dag!

Mijn hersenen werken te veel. Daarom is mijn hoofd nu helemaal warm en rood.

En ik zeg dat het SCHEEF is. Als je teveel gedronken hebt, maar net nog niet zat bent. Scheef is het, niet krom. Verdikke toch. Wie in deze wereld zegt er nu krom? Tjah, J. natuurlijk. Maar gelukkig weet hij perfect dat ik koppig ben, dus dat ik niet akkoord ga met zijn bewijsjes. Phuh. Want ik zeg lekker scheef. En als ik zeg scheef, dan is het scheef.